АЙМГИЙН НААДАМД УРАЛДСАН МОРЬ БАРИАНД ОРОХЫНХОО ӨМНӨ ГЭНЭТ ӨӨР ЗАМ РУУ ЭРГЭЭД ЯВСАН — УЯАЧ НЬ МАРГААШ НЬ ТЭР ГАЗАРТ ОЧООД ХАРСАН ЗҮЙЛЭЭСЭЭ ХОЙШ ГЭРЭЭСЭЭ Ч ГАРАХАА БОЛЬЖЭЭ….

Адуунаас салгаж хөтөлж байтал Батсайхан амандаа хоёр удаа нарийн шүгэлдсэн.

Хээр морь түүн рүү шууд очсон.

Доржсүрэн тэр үед:

— Чи шүглэж дууддаг юм уу?

гэж асуухад Батсайхан:

— Би биш ээ. Өмнө нь ингэж сурчихсан юм шиг байна.

гэж хэлсэн.

“Өмнө нь.”

Тэр үг одоо л Доржсүрэнд сонин санагдав.

Маргааш өглөө нь тэр ганцаараа машиндаа суугаад морь эргэсэн газар руу очлоо.

Наадмын талбай нам гүм болсон байв.

Хог цэвэрлэж байгаа хэдэн хүнээс өөр хүн бараг алга.

Доржсүрэн машинаа хуучин шороон замын эхэнд тавьж, явган алхав.

Морь зогссон газрыг оллоо.

Хуучин модон хашаа.

Цаана нь намхан толгод.

Толгодын арыг тойроход олон жил ашиглаагүй бололтой жижиг өвөлжөө харагдав.

Хашаа нь налчихсан.

Гэрийн буурь нь өвсөнд дарагдсан.

Харин нэг зүйл шинэ байлаа.

Газарт шинэхэн гутлын мөр байсан.

Доржсүрэн мөрийг дагав.

Хашааны мухарт жижиг модон шон байна.

Шон дээр хуучин цэнхэр өнгийн олс уячихсан.

Доржсүрэн ойртож хараад цээж нь нэг л сонин болов.

Олсны үзүүрт жижигхэн төмөр пайз байлаа.

Тоосыг нь арчихад гурван үсэг гарч ирэв.

“Х.Т.М.”

Доржсүрэн тэр тэмдгийг танив.

Хээр морины зүүн гуян дээр яг ийм гурван үсгийн тамга байдаг.

Тэрийг Батсайханаас асууж байсан.

— Хэний тамга вэ?

— Манай танил айлынх.

гэсэн.

Тэгээд л өнгөрсөн.

Харин энэ эзгүй өвөлжөөн дээр яг тэр тамгатай пайз яагаад байдаг юм?

Доржсүрэн эргэн тойрноо шалгав.

Хашааны хажуугийн жижиг амбаарын хаалга цоожгүй байлаа.

Онгойлгоход дотор нь хуучин эмээл, хэдэн тасархай ногт, хувин сав л байна.

Гэтэл хананд нэг зураг тогтоосон байв.

Өнгө нь бүдгэрчихсэн.

Зураг дээр гурван залуу эр адууны дэргэд зогсоно.

Доржсүрэн эхлээд мориудыг нь харлаа.

Тэгээд зурагны баруун талд байгаа нэг хээр унагыг хараад удаан ширтэв.

Духан дээрх жижигхэн цагаан толбо.

Урд хөлийн хэлбэр.

Хамрын цагаан сорви.

Доржсүрэнгийн хээр морьтой үнэхээр адилхан.

Зургийн ард:

“2018 оны хавар. Төмөрийн хээр унага.”

гэж…