3 ОХИНТОЙ ЭР ХҮҮТЭЙ БОЛОХЫН ТУЛД ӨӨР ЭМЭГТЭЙТЭЙ НУУЦААР АМЬДАРЧЭЭ…ГЭТЭЛ ТҮҮНЭЭС НЬ ТӨРСӨН ХҮҮХДҮҮД…

Норжин тэр эмэгтэйг анх хараад өвчтэй хүн гэхээсээ илүү хэдэн шөнө дараалан нойргүй хоносон хүн шиг л санажээ. Харин бүсгүй онгоны өмнө сууснаасаа хойш удалгүй “Би гурван охинтой, гэхдээ бага охиноо төрүүлснээс хойш нэг л сонин болчихлоо, эмнэлгээр яваад яг юу өвдөөд байгааг минь олдоггүй” гэж хэлэхэд Норжин хажууд нь суусан нөхөр Цэрэндоржийг нэг харснаа юу ч дуугараагүй гэдэг. Засал дуусах үед Норжин бүсгүйд жижиг толийг улаан утсаар ороож өгөөд “Үүнийг орны толгойдоо тавь, хэн ч оролдохгүй шүү” гэж захисан бөгөөд яг гарахынх нь өмнө Цэрэндоржийг ганцааранг нь үлдээгээд нэлээд удаан ярилцжээ. Тэр шөнөөс хойш Дэжидийн бие дээрдсэн ч хамгийн хачирхалтай нь өнөөх толийг шөнө дунд хэн нэгэн орны толгойноос нь авч гэрийнх нь босгон дээр тавьчихдаг болсон байна.

Энэ явдал эхлэхээс гурав хоногийн өмнө Норжинтой хамт ажилладаг Дашням “Эгч ээ, танаас нэг юм асуух гэсэн юм” гээд өрөөнд нь орж иржээ. Тэгээд “Манай том ах Жамбалын эхнэр Дэжид гурван охинтой, хоёр том нь овоо болсон, бага нь ой дөнгөж хүрч байгаа юм, гэтэл төрснөөсөө хойш бие нь нэг л өөдлөхөө больчихлоо, та нэг үзээд өгөөч” гэхэд Норжин хэд хоногийн дараа авчрахыг хэлсэн байна. Товлосон өдөр Дэжид нөхөр Цэрэндоржтойгоо ирэхэд царай нь цонхийж, нүднийх нь доогуур хөхөрсөн, үе үе хэвлийнхээ доогуур гараа дарж суух бөгөөд “Эмчид үзүүлсэн, эм уусан, гайгүй боллоо гэхээр ахиад л өвдчих юм” гэжээ. Норжин эхлээд жирийн засал хийхээр суусан ч хэсэг хугацааны дараа “Та хоёрын хооронд надаас нуух юм байгаа юм биш биз?” гэж гэнэт асуухад эхнэр нөхөр хоёр бие бие рүүгээ харснаа зэрэг шахам “Үгүй ээ” гэсэн гэдэг.

Норжин тэр өдөр тэднийг сүрдүүлсэнгүй, харин “Би эмч биш, өвчнийг чинь оношлохгүй, эмнэлгийн үзлэгээ орхиж болохгүй шүү” гэж Дэжидэд хэдэнтээ сануулжээ. Тэгээд зан үйлээ хийж дуусаад “Хүүхэд чинь өвдөхгүй биз?” гэхэд Дэжид “Үгүй ээ, бага охин л жаахан уйламтгай” гэж хариулсан байна. Яг тэр үед өлгийтэй хүүхэд хаалганы дэргэд тавьсан жижиг цүнх рүү гараа сарвайгаад гэнэт уйлахад Норжин өнөөх цүнхийг өөрөөсөө холдуулж тавьснаа “Эндээс нэг юм гаргаж өгсөн хүн бий юу?” гэж асуужээ. Дэжид хэсэг бодсоноо “Төрсний дараахан нэг хүн сахиус өгсөн, гэхдээ тэр чинь гэрт байгаа” гэхэд Цэрэндоржийн царай нэг л хувирсан байна.

Засал дуусмагц Норжин жижиг толь авч улаан утсаар ороогоод Дэжидэд өгч, “Орныхоо толгой талд тавь, гурван шөнө хөдөлгөхгүй, хүүхдүүдээрээ оролдуулахгүй” гэж захижээ. Харин Дэжид гадаа гарсны дараа Цэрэндоржийг буцааж дуудан “Чи надад нэг юм хэлэхгүй яваад байна, тийм үү?” гэхэд өнөөх эр хэсэг дуугүй сууснаа “Эгч ээ, манай эхнэрт битгий хэлээрэй” гэж эхэлсэн гэдэг. Тэрээр Дэжидтэй суухаасаа өмнө нэг эмэгтэйтэй удаан явалдаж байснаа, гэрлэснийхээ дараа ч хэсэг хугацаанд холбоогоо бүрэн таслаагүйгээ хэлээд “Би одоо больсон, үнэхээр больсон” хэмээн дахин дахин давтжээ. Норжин түүнийг хэсэг ширтэж сууснаа “Чи больсон эсэхийг би мэдэхгүй, харин эхнэрийнхээ өвчнийг дандаа дом, хараалтай холбож бодож болохгүй, эмчид нь сайн үзүүл” гээд явуулсан байна.

Гэтэл Дэжидийн бие хэдхэн хоно…